+ 48 226102078 / +48 519184266 biuro@mijadent.pl
Wkrótce Święta – zrób rewelacyjny prezent sobie i bliskim!
Przedszkolaki w klinice.

Dotychczas w celu przezwyciężenia lęku  u  pacjenta, szczególnie tego najmłodszego, stosowało się uspokojenie za  pomocą głosu, przekonywujących sugestii lub sedację doustną za pomocą leków. Ta ostatnia jest mało popularna, gdyż nieumiejętne jej użycie jest niebezpieczne dla zdrowia pacjentów.

Z pomocą przyszła sedacja wziewna, która w porównaniu z sedacją doustną (midazolam, hydroxyzinum), wykazuje dodatkowo delikatne działanie przeciwbólowe. Czym zatem jest sedacja wziewna i dlaczego obecnie jest jedną z bezpieczniejszych metod radzenia sobie z lękiem przed leczeniem stomatologicznym?

Sedacja wziewna (podtlenek azotu) N2O/O2, bo taka ma zastosowanie w stomatologii, jest mieszaniną N2O oraz tlenu w proporcji zazwyczaj ok. 40% N2O i 60% O2 lub 50% N2O i 50% O2. Mieszanina tych gazów podawana jest za pomocą specjalnego  aparatu, w którym wbudowane są blokady uniemożliwiające podanie podtlenku azotu przy ilości tlenu poniżej 30% lub całkowity brak podawania gazów, jeśli w butli brakuje tlenu. Dawka N2O jest tak dostosowana, aby w czasie sedacji świadomość oraz odruchy pacjenta, szczególnie odruch kaszlowy były zachowane.

Na czym polega wyjątkowość sedacji wziewnej z użyciem podtlenku azotu?

Podtlenek azotu jest gazem bezbarwnym i bezzapachowym. Do  jego zalet można przede wszystkim zaliczyć działania takie jak: działanie przeciwbólowe, działanie halucynogenne, działanie przeciwlękowe oraz niepamięć wsteczną.

Sedacja może być stosowana w każdym wieku, jednak zależy to od współpracy pacjenta z lekarzem stomatologiem, tzn. w praktyce takie zabiegi udają się u dzieci od 3. roku życia.

Działanie przeciwbólowe nie jest zbyt silne, ale daje pewne możliwości ograniczenia czucia pacjenta podczas niektórych zabiegów o niewielkim stopniu nasilenia bólu, np. opracowywanie próchnicy początkowej, usuwanie próchnicy głębokiej ekskawatorem, otwieranie zębów ze zgorzelinowym rozpadem miazgi (dodatkowo ogranicza działanie przykrego zapachu dla dzieci), usuwanie złogów nazębnych, wykonywanie znieczuleń miejscowych i przewodowych, usuwanie szwów. Działanie przeciwbólowe podtlenku azotu może wynikać z silnego działania przeciwlękowego, dlatego częściowe zniesienie lęku podnosi wytrzymałość pacjenta na ból. Przy bardziej bolesnych zabiegach preferowane jest podanie dodatkowo znieczulenia miejscowego.

Przebywanie w sedacji wziewnej jest bardzo przyjemne. Pacjenci (najczęściej dzieci i młodzież) zaczynają śnić. Sny dotyczą głównie pływania, latania lub dryfowania w wodzie, w powietrzu, w chmurach lub w kosmosie. Należy nad nimi panować przy pomocy sugestii parahipnotycznych. Pacjentom sugeruje się latanie samolotem, pływanie na materacu, przemianę w supermana, motyla, itd. Bardzo dobre efekty daje dołączenie do sedacji melodyjnej muzyki. Pojawienie się uczucia lewitowania najczęściej oznacza odpowiedni poziom sedacji, w którym rozpoczynamy wykonywanie czynności stomatologicznych. Jeśli takie halucynacje wystąpiły u pacjentów, często nie pamiętają oni przebiegu wizyty .

Po zabiegu sedacji wziewnej całkowita eliminacja gazów z organizmu następuję już po 5-10 minutach. Czas dojścia pacjenta do stanu pełnej sprawności wynosi ok. 30 min.

Oprócz tego, podtlenek azotu nie powoduje zaburzeń rytmu serca i może być podawany pacjentom z chorobami serca. Nie powoduje zwiotczenia mięśni, przez co nie zaburza działania mięśni oddechowych. Nie wykazuje działania na naczynia obwodowe, a więc nie wpływa na ciśnienie krwi. Nie wpływa również znacząco na ośrodek oddechowy, przez co nie zagraża pacjentowi zwolnienie oddechu i niedotlenienie. Nie drażni śluzówki drzewa tchawiczo-oskrzelowego, czyli może być podawany pacjentom z astmą. Tylko nieznacznie zmniejsza kurczliwość mięśnia sercowego. Nie gromadzi się w tkance tłuszczowej, dzięki czemu ulega bardzo szybkiej eliminacji przez płuca.

Zastosowanie sedacji wziewnej umożliwia również wyleczenie z dentofobii (lęk przed leczeniem stomatologicznym). Problem ten jest oczywiście sprawą indywidualną, więc szybkość odchodzenia od leczenia w sedacji zależy od szybkości nabywania radzenia sobie z lękiem i bólem, niekiedy z nabieraniem dojrzałości psychicznej (dzieci, młodzież).

Przeciwskazaniem do podania N2O/O2 są katar, ostre zapalenie zatok, kobiety w pierwszym trymestrze ciąży, chorzy na porfirię, miastenię gravis, rozstrzenie oskrzelowe, rozedmę płuc, choroby psychiczne oraz alkoholizm.

Dzięki bezpiecznej i efektywnej formie uspokojenia pacjentów nie radzących sobie ze stresem w gabinecie, sedacja wziewna wzbudza duże zainteresowanie wśród pacjentów.